حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا امْرَأَةٍ نَكَحَتْ بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهَا فَنِكَاحُهَا بَاطِلٌ " . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ " فَإِنْ دَخَلَ بِهَا فَالْمَهْرُ لَهَا بِمَا أَصَابَ مِنْهَا فَإِنْ تَشَاجَرُوا فَالسُّلْطَانُ وَلِيُّ مَنْ لاَ وَلِيَّ لَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, бизга Ибн Журайж Сулаймон ибн Мусодан, у аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қайси бир аёл ўз эгаларининг (валийларининг) рухсатисиз никоҳланса, унинг никоҳи ботилдир» дедилар — уч марта. «Агар (эр) унга қўшилган бўлса, ундан роҳатлангани эвазига маҳр унга (аёлга) тегишлидир. Агар низолашсалар, султон валийси бўлмаганнинг валийсидир» дедилар.
حَدَّثَنِي الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ جَعْفَرٍ، - يَعْنِي ابْنَ رَبِيعَةَ - عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ جَعْفَرٌ لَمْ يَسْمَعْ مِنَ الزُّهْرِيِّ كَتَبَ إِلَيْهِ .
Менга ал-Қаънабий ривоят қилди, бизга Ибн Лаҳиъа Жаъфардан — яъни Ибн Робиъадан — у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода ривоят қилди. Абу Довуд деди: Жаъфар аз-Зуҳрийдан эшитмаган, унга ёзиб юборган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ بْنِ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ الْحَدَّادُ، عَنْ يُونُسَ، وَإِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نِكَاحَ إِلاَّ بِوَلِيٍّ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هُوَ يُونُسُ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ وَإِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Қудома ибн Аъян ривоят қилди, бизга Абу Убайда ал-Ҳаддод Юнус ва Исроилдан, улар Абу Ишоқдан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Валийсиз никоҳ йўқ» дедилар. Абу Довуд деди: Бу Юнуснинг Абу Бурдадан, Исроилнинг эса Абу Ишоқдан, унинг Абу Бурдадан ривоятидир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، أَنَّهَا كَانَتْ عِنْدَ ابْنِ جَحْشٍ فَهَلَكَ عَنْهَا - وَكَانَ فِيمَنْ هَاجَرَ إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَةِ - فَزَوَّجَهَا النَّجَاشِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ عِنْدَهُمْ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Умму Ҳабибадан ривоят қилди: У (Умму Ҳабиба) Ибн Жаҳшнинг никоҳида эди, (эр) ундан вафот этди — у Ҳабаша ерига ҳижрат қилганлардан эди — сўнг Нажоший уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга никоҳлаб берди, ҳолбуки у (аёл) уларнинг ёнида эди.