حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - عَنْ صَدَاقِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ ثِنْتَا عَشْرَةَ أُوقِيَّةً وَنَشٌّ . فَقُلْتُ وَمَا نَشٌّ قَالَتْ نِصْفُ أُوقِيَّةٍ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Язид ибн ал-Ҳод Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Абу Саламадан ривоят қилди. У деди: Мен Оишадан — розияллаҳу анҳо — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг маҳрлари ҳақида сўрадим. У: «Ўн икки уқия ва наш» деди. Мен: «Наш нима?» дедим. У: «Ярим уқия» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ السُّلَمِيِّ، قَالَ خَطَبَنَا عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَالَ أَلاَ لاَ تُغَالُوا بِصُدُقِ النِّسَاءِ فَإِنَّهَا لَوْ كَانَتْ مَكْرُمَةً فِي الدُّنْيَا أَوْ تَقْوَى عِنْدَ اللَّهِ لَكَانَ أَوْلاَكُمْ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَا أَصْدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ وَلاَ أُصْدِقَتِ امْرَأَةٌ مِنْ بَنَاتِهِ أَكْثَرَ مِنْ ثِنْتَىْ عَشْرَةَ أُوقِيَّةً .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Абул-Ажфў ас-Суламийдан ривоят қилди. У деди: Умар — Аллаҳ унга раҳмат қилсин — бизга хутба қилиб деди: Огоҳ бўлинглар, аёлларнинг маҳрларида ғулувга кетманглар (ошириб юборманглар). Чунки агар у (маҳр кўплиги) дунёда шараф ёки Аллаҳ ҳузурида тақводорлик бўлганида, сизлардан унга энг ҳақлироқ Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бўлардилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз аёлларидан бирортасига ҳам ўн икки уқиядан ортиқ маҳр бермадилар ва қизларидан бирортасига ҳам (шундан) ортиқ маҳр берилмади.
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ فَمَاتَ بِأَرْضِ الْحَبَشَةِ فَزَوَّجَهَا النَّجَاشِيُّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَمْهَرَهَا عنه أَرْبَعَةَ آلاَفٍ وَبَعَثَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ شُرَحْبِيلَ ابْنِ حَسَنَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَسَنَةُ هِيَ أُمُّهُ .
Бизга Ҳажжож ибн Абу Яъқуб ас-Сақафий ривоят қилди, бизга Муалло ибн Мансур ривоят қилди, бизга Ибн ал-Муборак ривоят қилди, бизга Маъмар аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Умму Ҳабибадан ривоят қилди: У Убайдуллаҳ ибн Жаҳшнинг никоҳида эди, у эса Ҳабаша ерида вафот этди. Бас, Нажоший уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга никоҳлаб берди ва унинг номидан унга тўрт минг (дирҳам) маҳр берди, ҳамда уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга Шураҳбил ибн Ҳасана билан жўнатди. Абу Довуд деди: Ҳасана унинг (Шураҳбилнинг) онасидир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ بَزِيعٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ النَّجَاشِيَّ، زَوَّجَ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ أَبِي سُفْيَانَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى صَدَاقٍ أَرْبَعَةِ آلاَفِ دِرْهَمٍ وَكَتَبَ بِذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبِلَ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Базиъ ривоят қилди, бизга Алий ибн ал-Ҳасан ибн Шақиқ Ибн ал-Муборакдан, у Юнусдан, у аз-Зуҳрийдан ривоят қилди: Нажоший Умму Ҳабиба бинт Абу Суфённи Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга тўрт минг дирҳам маҳр эвазига никоҳлаб берди ва бу ҳақда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ёзди, у (Расулуллаҳ) эса қабул қилдилар.