باب يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعَةِ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعَةِ مَا يَحْرُمُ مِنَ الْوِلاَدَةِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, у Моликдан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Сулаймон ибн Ясордан, у Урвадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рафиқаси Оишадан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Туғилишдан (насабдан) ҳаром бўлган нарса эмизишдан (она сути орқали) ҳам ҳаром бўлади.»
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي أُخْتِي قَالَ " فَأَفْعَلُ مَاذَا " . قَالَتْ فَتَنْكِحُهَا . قَالَ " أُخْتَكِ " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " أَوَتُحِبِّينَ ذَاكَ " . قَالَتْ لَسْتُ بِمُخْلِيَةٍ بِكَ وَأَحَبُّ مَنْ شَرَكَنِي فِي خَيْرٍ أُخْتِي . قَالَ " فَإِنَّهَا لاَ تَحِلُّ لِي " . قَالَتْ فَوَاللَّهِ لَقَدْ أُخْبِرْتُ أَنَّكَ تَخْطُبُ دُرَّةَ - أَوْ ذَرَّةَ شَكَّ زُهَيْرٌ - بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ . قَالَ " بِنْتَ أُمِّ سَلَمَةَ " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " أَمَا وَاللَّهِ لَوْ لَمْ تَكُنْ رَبِيبَتِي فِي حِجْرِي مَا حَلَّتْ لِي إِنَّهَا ابْنَةُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ أَرْضَعَتْنِي وَأَبَاهَا ثُوَيْبَةُ فَلاَ تَعْرِضْنَ عَلَىَّ بَنَاتِكُنَّ وَلاَ أَخَوَاتِكُنَّ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, у Ҳишом ибн Урвадан, у Урвадан, у Зайнаб бинти Умму Саламадан, у Умму Саламадан ривоят қилдики, Умму Ҳабиба деди: «Эй Расулуллаҳ, менинг синглимга (уйланишга) рағбатинг борми?» У деди: «Нима қилай?» У деди: «Унга уйлансангиз.» У деди: «Синглинггами?» У деди: «Ҳа.» У деди: «Шуни хоҳлайсанми?» У деди: «Мен сизга ягона (хотин) эмасман, менинг яхшиликда шеригим бўлишни энг севадиганим — синглимдир.» У деди: «У менга ҳалол эмас.» У деди: «Валлаҳи, менга хабар бердиларки, сиз Абу Саламанинг қизи Дуррани — ёки Заррани, Зуҳайр шубҳа қилди — совчилик қиляпсиз.» У деди: «Умму Саламанинг қизиними?» У деди: «Ҳа.» У деди: «Валлаҳи, агар у менинг қарамоғимдаги ўгай қизим бўлмаганида ҳам, у менга ҳалол бўлмасди, чунки у менинг эмизишдан акамнинг қизидир. Мени ва унинг отасини Сувайба эмизган. Бас, менга қизларингизни ва сингилларингизни таклиф қилманглар.»