باب فِيمَنْ أَصْبَحَ جُنُبًا فِي شَهْرِ رَمَضَانَ
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ الأَذْرَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، وَأُمِّ سَلَمَةَ زَوْجَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمَا قَالَتَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصْبِحُ جُنُبًا . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ الأَذْرَمِيُّ فِي حَدِيثِهِ فِي رَمَضَانَ مِنْ جِمَاعٍ غَيْرِ احْتِلاَمٍ ثُمَّ يَصُومُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَمَا أَقَلَّ مَنْ يَقُولُ هَذِهِ الْكَلِمَةَ - يَعْنِي يُصْبِحُ جُنُبًا فِي رَمَضَانَ - وَإِنَّمَا الْحَدِيثُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصْبِحُ جُنُبًا وَهُوَ صَائِمٌ .
Бизга ал-Қаънабий Моликдан ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Ишоқ ал-Азрамий ривоят қилдики, бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий Моликдан, у Абду Роббиҳи ибн Саъийддан, у Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ибнул-Ҳорис ибн Ҳишомдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг икки завжаси Оиша ва Умм Саламадан ривоят қилдики, улар: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жунуб ҳолида тонгни қаршилардилар», дедилар. Абдуллаҳ ал-Азрамий ўз ҳадисида: «Рамазонда эҳтиломсиз, жимўдан (жунуб бўлиб), сўнг рўза тутардилар», деди. Абу Довуд деди: Бу жумлани — яъни «Рамазонда жунуб ҳолида тонгни қаршилардилар» — айтадиганлар нечоғлик кам. Аслида ҳадис шуки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жунуб ҳолида тонгни қаршилаб, рўзадор бўлардилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، - يَعْنِي الْقَعْنَبِيَّ - عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِي يُونُسَ، مَوْلَى عَائِشَةَ عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَجُلاً قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ وَاقِفٌ عَلَى الْبَابِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُصْبِحُ جُنُبًا وَأَنَا أُرِيدُ الصِّيَامَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَأَنَا أُصْبِحُ جُنُبًا وَأَنَا أُرِيدُ الصِّيَامَ فَأَغْتَسِلُ وَأَصُومُ " . فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ لَسْتَ مِثْلَنَا قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " وَاللَّهِ إِنِّي لأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَخْشَاكُمْ لِلَّهِ وَأَعْلَمَكُمْ بِمَا أَتَّبِعُ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама — яъни ал-Қаънабий — Моликдан, у Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Маъмар ал-Ансорийдан, у Оишанинг озод қилинган қули Абу Юнусдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оишадан ривоят қилдики, бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эшик олдида турган пайтларида: «Эй Расулуллаҳ, мен жунуб ҳолида тонгни қаршилайман, ҳолбуки рўза тутмоқчиман», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен ҳам жунуб ҳолида тонгни қаршилайман, ҳолбуки рўза тутмоқчиман, сўнг ғусл қилиб рўза тутаман», дедилар. У киши: «Эй Расулуллаҳ, сиз биз каби эмассиз, Аллаҳ сизнинг олдинги ва кейинги гуноҳингизни мағфират қилган», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазабланиб: «Аллаҳга қасамки, мен сизларнинг Аллаҳдан энг қўрқувчингиз ва нимага эргашишимни энг яхши билувчингиз бўлишни умид қиламан», дедилар.