حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - تَقُولُ إِنْ كَانَ لَيَكُونُ عَلَىَّ الصَّوْمُ مِنْ رَمَضَانَ فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ حَتَّى يَأْتِيَ شَعْبَانُ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънабий Моликдан, у Яҳё ибн Саъийддан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан ривоят қилдики, у Оиша розияллаҳу анҳонинг шундай деганини эшитган: «Менинг зиммамда Рамазондан (қолдирилган) рўза бўларди, мен уни Шаъбон келгунча қазо қила олмас эдим».