حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَسَنٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يُظَلَّلُ عَلَيْهِ وَالزِّحَامُ عَلَيْهِ فَقَالَ " لَيْسَ مِنَ الْبِرِّ الصِّيَامُ فِي السَّفَرِ " .
Бизга Абул-Валид ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан — яъни Ибн Саъд ибн Зурора — у Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳасандан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам устига соя солинаётган ва атрофида тирбандлик бўлган бир кишини кўриб дедилар: «Сафарда рўза тутиш яхшиликдан эмасдир.»
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا أَبُو هِلاَلٍ الرَّاسِبِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ سَوَادَةَ الْقُشَيْرِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، - رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ إِخْوَةِ بَنِي قُشَيْرٍ - قَالَ أَغَارَتْ عَلَيْنَا خَيْلٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَانْتَهَيْتُ - أَوْ قَالَ فَانْطَلَقْتُ - إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَأْكُلُ فَقَالَ " اجْلِسْ فَأَصِبْ مِنْ طَعَامِنَا هَذَا " . فَقُلْتُ إِنِّي صَائِمٌ . قَالَ " اجْلِسْ أُحَدِّثْكَ عَنِ الصَّلاَةِ وَعَنِ الصِّيَامِ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى وَضَعَ شَطْرَ الصَّلاَةِ أَوْ نِصْفَ الصَّلاَةِ وَالصَّوْمَ عَنِ الْمُسَافِرِ وَعَنِ الْمُرْضِعِ أَوِ الْحُبْلَى " . وَاللَّهِ لَقَدْ قَالَهُمَا جَمِيعًا أَوْ أَحَدَهُمَا قَالَ فَتَلَهَّفَتْ نَفْسِي أَنْ لاَ أَكُونَ أَكَلْتُ مِنْ طَعَامِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Шайбон ибн Фаррух ривоят қилди, бизга Абу Ҳилол ар-Росибий ривоят қилди, бизга Ибн Савода ал-Қушайрий ривоят қилди, у Анас ибн Моликдан — Бану Абдуллаҳ ибн Каъбдан бўлган, Бану Қушайрнинг биродарларидан бир киши — ривоят қилди. У деди: Бизга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг отлиқлари ҳужум қилди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига етиб бордим — ёки бордим деб айтди — у овқат еяётган эдилар. У дедилар: «Ўтир, бу овқатимиздан е.» Мен дедим: Мен рўзадорман. У дедилар: «Ўтир, мен сенга намоз ва рўза ҳақида айтиб бераман. Албатта Аллаҳ таоло намознинг ярмини — ёки намознинг ярмини — ва рўзани мусофирдан ҳамда эмизувчи ёки ҳомиладордан соқит қилди.» Валлаҳи, у иккаласини бирга ёки улардан бирини айтди. У деди: Сўнг нафсим Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг овқатидан емаганимга афсус чекди.