حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُقَدِّمُوا الشَّهْرَ بِصِيَامِ يَوْمٍ وَلاَ يَوْمَيْنِ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ شَىْءٌ يَصُومُهُ أَحَدُكُمْ وَلاَ تَصُومُوا حَتَّى تَرَوْهُ ثُمَّ صُومُوا حَتَّى تَرَوْهُ فَإِنْ حَالَ دُونَهُ غَمَامَةٌ فَأَتِمُّوا الْعِدَّةَ ثَلاَثِينَ ثُمَّ أَفْطِرُوا وَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ حَاتِمُ بْنُ أَبِي صَغِيرَةَ وَشُعْبَةُ وَالْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ سِمَاكٍ بِمَعْنَاهُ لَمْ يَقُولُوا " ثُمَّ أَفْطِرُوا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ حَاتِمُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي صَغِيرَةَ وَأَبُو صَغِيرَةَ زَوْجُ أُمِّهِ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Алий ривоят қилди, бизга Ҳусайн ривоят қилди, у Зоидадан, у Симокдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Ойни бир кун ёки икки кун рўза тутиб (олдиндан) қаршиламанг — магар бирингиз тутадиган (одатий) рўза бўлса, (у бундан мустасно). Ва уни (ҳилолни) кўрмагунингизча рўза тутманг. Сўнг уни кўрмагунингизча рўза тутинг. Агар унинг олдини булут тўсса, сонни ўттизга тўлдиринг. Сўнг рўзани очинг. Ой йигирма тўққиз (кун)дир». Абу Довуд айтди: Уни Ҳотим ибн Абу Сағира, Шуъба ва ал-Ҳасан ибн Солиҳ Симокдан шу маънода ривоят қилишган, аммо «сўнг рўзани очинг» дейишмаган. Абу Довуд айтди: У Ҳотим ибн Муслим ибн Абу Сағирадир ва Абу Сағира унинг онасининг эридир.