حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَعْتَكِفُ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ ثُمَّ اعْتَكَفَ أَزْوَاجُهُ مِنْ بَعْدِهِ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Уқайлдан, у аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилдики, Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам Аллаҳ уни қабз қилгунча (вафот эттиргунча) Рамазоннинг охирги ўн кунлигида эътикоф қиларди. Сўнг ундан кейин унинг хотинлари эътикоф қилдилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَعْتَكِفُ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ فَلَمْ يَعْتَكِفْ عَامًا فَلَمَّا كَانَ الْعَامُ الْمُقْبِلُ اعْتَكَفَ عِشْرِينَ لَيْلَةً .
Бизга Мусо ибн Исмойил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Собит хабар берди, у Абу Рофиъдан, у Убай ибн Каъбдан ривоят қилдики, Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам Рамазоннинг охирги ўн кунлигида эътикоф қиларди. Бир йили эътикоф қилмади, келаси йил бўлганида йигирма кеча эътикоф қилди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَيَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ صَلَّى الْفَجْرَ ثُمَّ دَخَلَ مُعْتَكَفَهُ . قَالَتْ وَإِنَّهُ أَرَادَ مَرَّةً أَنْ يَعْتَكِفَ فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ . قَالَتْ فَأَمَرَ بِبِنَائِهِ فَضُرِبَ فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ أَمَرْتُ بِبِنَائِي فَضُرِبَ . قَالَتْ وَأَمَرَ غَيْرِي مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِبِنَائِهِ فَضُرِبَ فَلَمَّا صَلَّى الْفَجْرَ نَظَرَ إِلَى الأَبْنِيَةِ فَقَالَ " مَا هَذِهِ آلْبِرَّ تُرِدْنَ " . قَالَتْ فَأَمَرَ بِبِنَائِهِ فَقُوِّضَ وَأَمَرَ أَزْوَاجُهُ بِأَبْنِيَتِهِنَّ فَقُوِّضَتْ ثُمَّ أَخَّرَ الاِعْتِكَافَ إِلَى الْعَشْرِ الأُوَلِ يَعْنِي مِنْ شَوَّالٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ إِسْحَاقَ وَالأَوْزَاعِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ نَحْوَهُ وَرَوَاهُ مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ اعْتَكَفَ عِشْرِينَ مِنْ شَوَّالٍ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абу Муовия ва Яъло ибн Убайд ривоят қилди, у Яҳё ибн Саъийддан, у Амрадан, у Оишадан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эътикоф қилмоқчи бўлганида, бомдод намозини ўқиб, сўнг эътикоф жойига кирарди. У айтди: Бир марта у Рамазоннинг охирги ўн кунлигида эътикоф қилмоқчи бўлди. У айтди: Шунда у ўз чодирини тикишга буюрди, у тикилди. Мен буни кўрганимда, ўз чодиримни тикишга буюрдим, у тикилди. У айтди: Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бошқа хотинлари ҳам ўз чодирларини (тикишга) буюрдилар, улар тикилди. У бомдод намозини ўқиганида, чодирларга қаради ва: «Бу нима? Яхшиликни хоҳлаяпсизларми?», деди. У айтди: Шунда у ўз чодирини бузишга буюрди, у бузилди, хотинлари ҳам ўз чодирларини (буюрдилар), улар бузилди. Сўнг у эътикофни дастлабки ўн кунликка, яъни Шавволдан, кечиктирди. Абу Довуд айтди: Буни Ибн Ишоқ ва ал-Авзўий Яҳё ибн Саъийддан шунга ўхшаш ривоят қилдилар. Молик эса уни Яҳё ибн Саъийддан: «Шавволдан йигирма кун эътикоф қилди», деб ривоят қилди.