حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً إِلَى خَثْعَمٍ فَاعْتَصَمَ نَاسٌ مِنْهُمْ بِالسُّجُودِ فَأَسْرَعَ فِيهِمُ الْقَتْلُ - قَالَ - فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ لَهُمْ بِنِصْفِ الْعَقْلِ وَقَالَ " أَنَا بَرِيءٌ مِنْ كُلِّ مُسْلِمٍ يُقِيمُ بَيْنَ أَظْهُرِ الْمُشْرِكِينَ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ قَالَ " لاَ تَرَاءَى نَارَاهُمَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ هُشَيْمٌ وَمُعْتَمِرٌ وَخَالِدٌ الْوَاسِطِيُّ وَجَمَاعَةٌ لَمْ يَذْكُرُوا جَرِيرًا .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий ривоят қилди, бизга Абу Муовия Исмоилдан, у Қайсдан, у Жарир ибн Абдуллаҳ дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хасъамга сарийя (қўшин) юбордилар. Улардан бир гуруҳ одам сажда қилиш билан (мусулмонликларини билдириб) ҳимояланмоқчи бўлди, бироқ уларни қатл қилиш тезлашди. У деди: Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди ва у улар учун ярим дият (тўлов)га буюрдилар ҳамда: «Мен мушриклар орасида турувчи ҳар бир мусулмондан беридаман (масъул эмасман)» дедилар. Улар: «Ё Расулуллаҳ, нима учун?» дейишди. У: «Уларнинг икковининг ўти (гулхани) бир-бирини кўрмасин (яъни мушриклар билан ёнма-ён яшамасин)» дедилар. Абу Довуд деди: Буни Ҳушайм, Муътамир, Холид ал-Воситий ва бир жамоа ривоят қилиб, Жарирни зикр қилмадилар.