باب فِي النَّهْىِ عَنِ الْمُثْلَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالاَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا مُغِيرَةُ، عَنْ شِبَاكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هُنَىِّ بْنِ نُوَيْرَةَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَعَفُّ النَّاسِ قِتْلَةً أَهْلُ الإِيمَانِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Исо ва Зиёд ибн Айюб ривоят қилиб дедилар: бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Муғийра Шибокдан, у Иброҳимдан, у Ҳунайй ибн Нувайрадан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Одамларнинг энг (юмшоқ, озор бермай) ўлдирувчиси — иймон аҳлидир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ الْهَيَّاجِ بْنِ عِمْرَانَ، أَنَّ عِمْرَانَ، أَبَقَ لَهُ غُلاَمٌ فَجَعَلَ لِلَّهِ عَلَيْهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَيْهِ لَيَقْطَعَنَّ يَدَهُ فَأَرْسَلَنِي لأَسْأَلَ لَهُ فَأَتَيْتُ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدَبٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحُثُّنَا عَلَى الصَّدَقَةِ وَيَنْهَانَا عَنِ الْمُثْلَةِ فَأَتَيْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحُثُّنَا عَلَى الصَّدَقَةِ وَيَنْهَانَا عَنِ الْمُثْلَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, менга отам Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у ал-Ҳайёж ибн Имрондан ривоят қилдики, Имроннинг бир қули қочиб кетди. У: ‹Агар уни қўлга киритсам, қўлини кесаман› деб Аллаҳ учун аҳд қилди ва мени (масъала) сўраб келишимга юборди. Мен Самура ибн Жундабнинг олдига келиб ундан сўрадим. У: ‹Аллаҳнинг набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни садақага ундар ва мусла (аъзоларни кесиб азоблаш)дан қайтарар эдилар› деди. Сўнг мен Имрон ибн Ҳусайннинг олдига келиб ундан сўрадим. У: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни садақага ундар ва мусладан қайтарар эдилар› деди.