حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ ابْنَ حَرْشَفٍ الأَزْدِيَّ، حَدَّثَهُ عَنِ الْقَاسِمِ، مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ بَعْضِ، أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ كُنَّا نَأْكُلُ الْجَزْرَ فِي الْغَزْوِ وَلاَ نَقْسِمُهُ حَتَّى إِنْ كُنَّا لَنَرْجِعُ إِلَى رِحَالِنَا وَأَخْرِجَتُنَا مِنْ��ُ مُمْلاَةٌ .
Бизга Саъид ибн Мансур ривоят қилди, деди: бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, деди: менга Амр ибнул-Ҳорис хабар бердики, Ибн Ҳаршаф ал-Аздий унга ал-Қосимдан — Абдурроҳмоннинг озод қилган ғуломи — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг баъзи саҳобаларидан ривоят қилди, у деди: Биз ғазотда мол-гўштни (сўйиладиган ҳайвонни) ер эдик ва уни тақсим қилмас эдик, ҳатто биз туғиш (манзил)ларимизга қайтганимизда, хуржунларимиз ундан тўла бўлар эди.