حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِي الْجُوَيْرِيَةِ الْجَرْمِيِّ، قَالَ أَصَبْتُ بِأَرْضِ الرُّومِ جَرَّةً حَمْرَاءَ فِيهَا دَنَانِيرُ فِي إِمْرَةِ مُعَاوِيَةَ وَعَلَيْنَا رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ يُقَالُ لَهُ مَعْنُ بْنُ يَزِيدَ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَقَسَمَهَا بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ وَأَعْطَانِي مِنْهَا مِثْلَ مَا أَعْطَى رَجُلاً مِنْهُمْ ثُمَّ قَالَ لَوْلاَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ نَفْلَ إِلاَّ بَعْدَ الْخُمُسِ " . لأَعْطَيْتُكَ . ثُمَّ أَخَذَ يَعْرِضُ عَلَىَّ مِنْ نَصِيبِهِ فَأَبَيْتُ .
Бизга Абу Солиҳ Маҳбуб ибн Мусо ривоят қилди, бизга Абу Исъҳоқ ал-Фазорий Осим ибн Кулайбдан, у Абу ал-Жувайрия ал-Жармийдан хабар берди, у деди: Мен Муовиянинг амирлиги даврида Рум ерида ичида динорлар бўлган қизил бир куза топдим. Устимиздан (амир) Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан, Бану Сулаймдан бўлган, Маън ибн Язид деган бир киши эди. Мен уни унга келтирдим, у эса уни мусулмонлар ўртасида тақсимлади ва менга ундан бошқалардан бирортасига берганидек берди. Сўнг у: «Агар мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ‹Бешдан бирдан кейингина нафл бўлади› деганларини эшитмаганимда, мен сенга (кўпроқ) берар эдим» деди. Сўнг у ўз улушидан менга (қўшимча) таклиф қила бошлади, мен эса рад этдим.