حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ ذِي الْجَوْشَنِ، - رَجُلٍ مِنَ الضِّبَابِ - قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ أَنْ فَرَغَ مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ بِابْنِ فَرَسٍ لِي يُقَالُ لَهَا الْقَرْحَاءُ فَقُلْتُ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي قَدْ جِئْتُكَ بِابْنِ الْقَرْحَاءِ لِتَتَّخِذَهُ قَالَ " لاَ حَاجَةَ لِي فِيهِ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ أُقِيضَكَ بِهِ الْمُخْتَارَةَ مِنْ دُرُوعِ بَدْرٍ فَعَلْتُ " . قُلْتُ مَا كُنْتُ أُقِيضُهُ الْيَوْمَ بِغُرَّةٍ . قَالَ " فَلاَ حَاجَةَ لِي فِيهِ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус ривоят қилди, менга отам Абу Ишоқдан, у Зул-Жавшандан — Зибоб (қабиласи)дан бир киши — хабар бериб деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига, У Бадр аҳлидан фориғ бўлганларидан кейин, ўзимнинг ал-Қарҳў деб аталган отимнинг тойчоғини олиб келдим ва: «Эй Муҳаммад, мен сенга ал-Қарҳўнинг тойчоғини олиб келдим, уни олишинг учун» дедим. У: «Менга унда ҳожат йўқ. Агар хоҳласанг, мен сенга унинг эвазига Бадрнинг сараланган совутларидан бераман» дедилар. Мен: «Мен уни бугун биронта (совут)га ҳам алмашмайман» дедим. У: «У ҳолда менга унда ҳожат йўқ» дедилар.