حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ { إِلاَّ تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا } وَ { مَا كَانَ لأَهْلِ الْمَدِينَةِ } إِلَى قَوْلِهِ { يَعْمَلُونَ } نَسَخَتْهَا الآيَةُ الَّتِي تَلِيهَا { وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً }
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ал-Марвазий ривоят қилди, менга Али ибн ал-Ҳусайн отасидан, у Язид ан-Наҳвийдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: ‹Агар (жангга) чиқмасангиз, У сизларни аламли азоб билан азоблайди› ва ‹Мадина аҳлига ... раво бўлмас эди› — то ‹қилаётган ишлари› сўзига қадар — уни ўзидан кейинги оят насх қилди (бекор қилди): ‹Мўминларнинг ҳаммаси (жангга) чиқишлари керак эмас эди.›