حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَاصِمُ بْنُ حَكِيمٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ، أَنَّ يَعْلَى بْنَ مُنْيَةَ، قَالَ : آذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْغَزْوِ وَأَنَا شَيْخٌ كَبِيرٌ لَيْسَ لِي خَادِمٌ، فَالْتَمَسْتُ أَجِيرًا يَكْفِينِي وَأُجْرِي لَهُ سَهْمَهُ، فَوَجَدْتُ رَجُلاً، فَلَمَّا دَنَا الرَّحِيلُ أَتَانِي فَقَالَ : مَا أَدْرِي مَا السُّهْمَانُ وَمَا يَبْلُغُ سَهْمِي فَسَمِّ لِي شَيْئًا كَانَ السَّهْمُ أَوْ لَمْ يَكُنْ . فَسَمَّيْتُ لَهُ ثَلاَثَةَ دَنَانِيرَ، فَلَمَّا حَضَرَتْ غَنِيمَتُهُ أَرَدْتُ أَنْ أُجْرِيَ لَهُ سَهْمَهُ، فَذَكَرْتُ الدَّنَانِيرَ، فَجِئْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ لَهُ أَمْرَهُ، فَقَالَ : " مَا أَجِدُ لَهُ فِي غَزْوَتِهِ هَذِهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ إِلاَّ دَنَانِيرَهُ الَّتِي سَمَّى " .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Осим ибн Ҳаким хабар берди, у Яҳё ибн Абу Амр ас-Сайбонийдан, у Абдуллаҳ ибн ад-Дайламийдан ривоят қилди: Яъло ибн Муня деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазотга чиқишни эълон қилдилар. Мен кекса, қари одам эдим, хизматчим йўқ эди. Мен ўрнимга етадиган бир ишчи изладим, унинг улушини ўзим унга берадиган қилиб. Бир кишини топдим. Йўлга чиқиш вақти яқинлашганда, у олдимга келиб деди: Улушлар нима эканини ва менга қанча улуш тегишини билмайман, менга аниқ бир нарса белгилаб бер, улуш бўлса ҳам, бўлмаса ҳам. Мен унга уч динор белгиладим. Ўлжаси етиб келганида, мен унга улушини беришни истаб, динорларни эсладим. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келиб, унинг ишини айтдим. У дедилар: «Мен унинг бу ғазотида дунё ва охиратда ўзи белгилаган динорларидан бошқа ҳеч нарса топа олмаяпман.»