حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّادٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ يَحْيَى بْنُ عَبَّادٍ - حَدَّثَنِي أَبِي الَّذِي، أَرْضَعَنِي وَهُوَ أَحَدُ بَنِي مُرَّةَ بْنِ عَوْفٍ - وَكَانَ فِي تِلْكَ الْغَزَاةِ غَزَاةِ مُؤْتَةَ - قَالَ وَاللَّهِ لَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى جَعْفَرٍ حِينَ اقْتَحَمَ عَنْ فَرَسٍ لَهُ شَقْرَاءَ فَعَقَرَهَا ثُمَّ قَاتَلَ الْقَوْمَ حَتَّى قُتِلَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама Муҳаммад ибн Ишоқдан ривоят қилди, менга Ибн Аббод отаси Аббод ибн Абдуллаҳ ибназ Зубайрдан ривоят қилди — Абу Довуд деди: У Яҳё ибн Аббоддир — менга мени эмизган, Мурра ибн Авф ўғилларидан бири бўлган отам ривоят қилди, у ўша Муъта ғазотида бўлган эди. У деди: «Аллаҳга қасамки, гўё мен Жаъфарга қараб тургандекман: у ўзининг оқиш-қизғиш отидан сакраб тушди-да, уни сўйиб (жангчи қочиб қайтмаслиги учун), сўнгра қавмга қарши ўлдирилгунича жанг қилди.» Абу Довуд деди: Бу ҳадис қавий эмас.