حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي الإِسْكَنْدَرَانِيَّ - عَنْ عَمْرٍو، عَنِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الأَضْحَى بِالْمُصَلَّى فَلَمَّا قَضَى خُطْبَتَهُ نَزَلَ مِنْ مِنْبَرِهِ وَأُتِيَ بِكَبْشٍ فَذَبَحَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ وَقَالَ " بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ هَذَا عَنِّي وَعَمَّنْ لَمْ يُضَحِّ مِنْ أُمَّتِي " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Яъқуб - яъни ал-Искандароний - ривоят қилди, Амрдан, у ал-Мутталибдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилиб айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намозгоҳда қурбонлик ҳайитида ҳозир бўлдим. У зот хутбаларини тугатгач, минбаридан тушдилар ва бир қўчқор келтирилди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни ўз қўллари билан сўйдилар ва дедилар: «Бисмиллаҳ, Аллаҳу Акбар, бу мендан ва умматимдан қурбонлик қилмаганлар номидандир.»