حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ وَلَمْ تَكُنْ لَهُ إِلاَّ نَمِرَةٌ كُنَّا إِذَا غَطَّيْنَا بِهَا رَأْسَهُ خَرَجَتْ رِجْلاَهُ وَإِذَا غَطَّيْنَا رِجْلَيْهِ خَرَجَ رَأْسُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " غَطُّوا بِهَا رَأْسَهُ وَاجْعَلُوا عَلَى رِجْلَيْهِ مِنَ الإِذْخِرِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Хаббобдан хабар берди: У: «Мусъаб ибн Умайр Уҳуд куни ўлдирилди (шаҳид бўлди), унинг фақат бир гиламчаси (намира) бор эди, биз у билан бошини ёпсак, оёқлари чиқиб қолар, оёқларини ёпсак, боши чиқиб қолар эди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹У билан бошини ёпинглар, оёқларига изхир (хушбўй ўт)дан қўйинглар›, дедилар», деди.