حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ } وَ { إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا } الآيَةَ انْطَلَقَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ يَتِيمٌ فَعَزَلَ طَعَامَهُ مِنْ طَعَامِهِ وَشَرَابَهُ مِنْ شَرَابِهِ فَجَعَلَ يَفْضُلُ مِنْ طَعَامِهِ فَيُحْبَسُ لَهُ حَتَّى يَأْكُلَهُ أَوْ يَفْسُدَ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَى قُلْ إِصْلاَحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ } فَخَلَطُوا طَعَامَهُمْ بِطَعَامِهِ وَشَرَابَهُمْ بِشَرَابِهِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир Атодан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди: У: «Аллаҳ азза ва жалла ‹Етимнинг молига, энг яхши (йўл) билан бўлмаса, яқинлашманглар› ва ‹Албатта етимларнинг молларини зулм билан ейдиганлар...› оятларини нозил қилганида, қошида етим бўлган кишилар (етимнинг) таомини ўз таомидан, ичимлигини ўз ичимлигидан ажратиб қўйдилар. Унинг таомидан ортиб қола бошлади ва у (етим) уни егунча ёки бузилгунча сақланар эди. Бу уларга оғирлик қилди ва буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга айтдилар. Шунда Аллаҳ азза ва жалла: ‹Сендан етимлар ҳақида сўрайдилар. Айт: уларнинг ишини яхшилаш хайрлидир. Агар улар билан аралашсангиз — улар сизнинг биродарларингиздир› (оятини) нозил қилди. Бас, улар ўз таомларини (етимнинг) таоми билан, ўз ичимликларини унинг ичимлиги билан аралаштирдилар», деди.