حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، قَالَ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَقُولُ الدِّيَةُ لِلْعَاقِلَةِ وَلاَ تَرِثُ الْمَرْأَةُ مِنْ دِيَةِ زَوْجِهَا شَيْئًا حَتَّى قَالَ لَهُ الضَّحَّاكُ بْنُ سُفْيَانَ كَتَبَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أُوَرِّثَ امْرَأَةَ أَشْيَمَ الضِّبَابِيِّ مِنْ دِيَةِ زَوْجِهَا . فَرَجَعَ عُمَرُ . قَالَ أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وَقَالَ فِيهِ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَهُ عَلَى الأَعْرَابِ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Суфён Зуҳрийдан, у Саъиддан ривоят қилди. У деди: Умар ибн ал-Хаттоб: «Дият оқилага (қотилнинг қариндошларига) юкланади, аёл эса эридан қолган диятдан ҳеч нарса мерос олмайди» дерди. Токи Заҳҳок ибн Суфён унга: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга Ашям аз-Зибобийнинг хотинини эрининг диятидан вориси қилишни ёзиб юборган эди» деди. Шунда Умар (ўз сўзидан) қайтди. Аҳмад ибн Солиҳ деди: Бизга Абдурраззоқ бу ҳадисни Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Саъиддан ривоят қилди ва унда: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни (Заҳҳокни) аъробийлар устига иш боши қилиб тайинлаган эди» деди.