باب طُولِ الْقِيَامِ مِنَ الرُّكُوعِ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ سُجُودُهُ وَرُكُوعُهُ وَقُعُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Ҳакамдан, у ибн Абу Лайладан, у Барўдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саждалари, рукуълари, ўтиришлари ва икки сажда орасидаги вақти деярли тенг эди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، وَحُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ مَا صَلَّيْتُ خَلْفَ رَجُلٍ أَوْجَزَ صَلاَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي تَمَامٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . قَامَ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَوْهَمَ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَسْجُدُ وَكَانَ يَقْعُدُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَوْهَمَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Собит ва Ҳумайд Анас ибн Моликдан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан кўра намози мукаммал бўла туриб энг қисқа ўқийдиган кишининг орқасида намоз ўқимаганман. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ» деганларида шунчалик турардиларки, биз ҳатто унутиб қолдилар деб ўйлардик, сўнг такбир айтиб сажда қилардилар. У икки сажда орасида шунчалик ўтирардики, биз ҳатто унутиб қолдилар деб ўйлардик.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَأَبُو كَامِلٍ - دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي الآخَرِ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي حُمَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ رَمَقْتُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم - وَقَالَ أَبُو كَامِلٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - فِي الصَّلاَةِ فَوَجَدْتُ قِيَامَهُ كَرَكْعَتِهِ وَسَجْدَتِهِ وَاعْتِدَالَهُ فِي الرَّكْعَةِ كَسَجْدَتِهِ وَجَلْسَتَهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَسَجْدَتَهُ مَا بَيْنَ التَّسْلِيمِ وَالاِنْصِرَافِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مُسَدَّدٌ فَرَكْعَتَهُ وَاعْتِدَالَهُ بَيْنَ الرَّكْعَتَيْنِ فَسَجْدَتَهُ فَجَلْسَتَهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ فَسَجْدَتَهُ فَجَلْسَتَهُ بَيْنَ التَّسْلِيمِ وَالاِنْصِرَافِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ .
Бизга Мусаддад ва Абу Комил ривоят қилди — уларнинг бирининг ҳадиси иккинчисига аралашиб кетган — улар дедилар: Бизга Абу Авона Ҳилол ибн Абу Ҳумайддан, у Абдур Раҳмон ибн Абу Лайладан, у Барў ибн Озибдан ривоят қилди, у деди: Мен Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламни — Абу Комил Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламъ деди — намозда кузатдим ва унинг қиёмини рукуъидек, саждасидек, ракъатдаги иътидолини саждасидек, икки сажда орасидаги ўтириши ва саждасини, салом бериш билан намоздан чиқиш орасидагисини деярли тенг топдим. Абу Довуд деди: Мусаддад шундай деди: Унинг рукуъи ва икки ракъат орасидаги иътидоли, сўнг саждаси, сўнг икки сажда орасидаги ўтириши, сўнг саждаси, сўнг салом бериш билан чиқиш орасидаги ўтириши деярли тенг эди.