حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ وَكِيعٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ صُبَيْحٍ الْحَنَفِيِّ، قَالَ صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ فَوَضَعْتُ يَدَىَّ عَلَى خَاصِرَتَىَّ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ هَذَا الصَّلْبُ فِي الصَّلاَةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْهُ .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий Вакийъдан, у Саид ибн Зиёддан, у Зиёд ибн Субайҳ ал-Ҳанафийдан ривоят қилди. У деди: Мен Ибн Умарнинг ёнида намоз ўқидим ва қўлларимни белимга қўйдим. У намозни ўқиб бўлгач: «Бу намоздаги ас-салб (қўлни белга қўйиб туриш)дир, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан қайтарарди» деди.