حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَتِهِ فَلْيُلْقِ الشَّكَّ وَلْيَبْنِ عَلَى الْيَقِينِ فَإِذَا اسْتَيْقَنَ التَّمَامَ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ فَإِنْ كَانَتْ صَلاَتُهُ تَامَّةً كَانَتِ الرَّكْعَةُ نَافِلَةً وَالسَّجْدَتَانِ وَإِنْ كَانَتْ نَاقِصَةً كَانَتِ الرَّكْعَةُ تَمَامًا لِصَلاَتِهِ وَكَانَتِ السَّجْدَتَانِ مُرْغِمَتَىِ الشَّيْطَانِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ عَنْ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَحَدِيثُ أَبِي خَالِدٍ أَشْبَعُ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилди, бизга Абу Холид ривоят қилди, ибн Ажлондан, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Саъид ал-Худрийдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирингиз намозида шубҳа қилса, шубҳани ташласин ва аниқлик устига қурсин. Тамом бўлганига ишонч ҳосил қилса, икки сажда қилсин. Бас, агар намози тўлиқ бўлса, ўша ракат ва икки сажда нафл бўлади; агар кам бўлса, ўша ракат намозининг тамоми бўлади ва икки сажда шайтонни хор қилувчи бўлади» деди. Абу Довуд айтди: Уни Ҳишом ибн Саъд ва Муҳаммад ибн Мутарриф Зайддан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Саъид ал-Худрийдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. Абу Холиднинг ҳадиси тўлиқроқ.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ، أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَمَّى سَجْدَتَىِ السَّهْوِ الْمُرْغِمَتَيْنِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулазиз ибн Абу Ризма ривоят қилди, бизга ал-Фадл ибн Мусо хабар берди, Абдуллаҳ ибн Кайсондан, у Икримадан, у ибн Аббосдан ривоят қилдики: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳв икки саждасини «ал-Мурғиматайн» (шайтонни хор қилувчи иккиси) деб атади.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَتِهِ فَلاَ يَدْرِي كَمْ صَلَّى ثَلاَثًا أَوْ أَرْبَعًا فَلْيُصَلِّ رَكْعَةً وَيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ التَّسْلِيمِ فَإِنْ كَانَتِ الرَّكْعَةُ الَّتِي صَلَّى خَامِسَةً شَفَعَهَا بِهَاتَيْنِ وَإِنْ كَانَتْ رَابِعَةً فَالسَّجْدَتَانِ تَرْغِيمٌ لِلشَّيْطَانِ " .
Бизга ал-Қаънабий ривоят қилди, Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан ривоят қилдики: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирингиз намозида шубҳа қилиб, уч ёки тўрт ракат ўқиганини билмаса, бир ракат ўқисин ва ўтирган ҳолида саломдан олдин икки сажда қилсин. Бас, агар ўқиган ракат бешинчи бўлса, уни шу икки сажда билан жуфтлайди; агар тўртинчи бўлса, икки сажда шайтонни хор қилиш бўлади» деди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، بِإِسْنَادِ مَالِكٍ قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَتِهِ فَإِنِ اسْتَيْقَنَ أَنْ قَدْ صَلَّى ثَلاَثًا فَلْيَقُمْ فَلْيُتِمَّ رَكْعَةً بِسُجُودِهَا ثُمَّ يَجْلِسْ فَيَتَشَهَّدْ فَإِذَا فَرَغَ فَلَمْ يَبْقَ إِلاَّ أَنْ يُسَلِّمَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ لْيُسَلِّمْ " . ثُمَّ ذَكَرَ مَعْنَى مَالِكٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَالِكٍ وَحَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ وَدَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ وَهِشَامِ بْنِ سَعْدٍ إِلاَّ أَنَّ هِشَامًا بَلَغَ بِهِ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Яъқуб ибн Абдурроҳман ал-Қорий ривоят қилди, Зайд ибн Асламдан, Моликнинг исноди билан. У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирингиз намозида шубҳа қилса, уч ракат ўқиганига ишонч ҳосил қилса, турсин ва бир ракатни саждалари билан тамомласин, сўнг ўтириб ташаҳҳуд ўқисин. Тугатиб, фақат салом бериш қолганда, ўтирган ҳолида икки сажда қилсин, сўнг салом берсин» деди. Сўнг Моликнинг маъносини эслаб ўтди. Абу Довуд айтди: Уни шундай ибн Ваҳб Моликдан, Ҳафс ибн Майсарадан, Довуд ибн Қайсдан ва Ҳишом ибн Саъддан ривоят қилди, фақат Ҳишом уни Абу Саъид ал-Худрийгача етказди.