حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا هُرَيْمٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْجُمُعَةُ حَقٌّ وَاجِبٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ فِي جَمَاعَةٍ إِلاَّ أَرْبَعَةً عَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَوِ امْرَأَةٌ أَوْ صَبِيٌّ أَوْ مَرِيضٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ طَارِقُ بْنُ شِهَابٍ قَدْ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَسْمَعْ مِنْهُ شَيْئًا .
Бизга Аббос ибн Абдулазим ривоят қилди, менга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Ҳурайм ривоят қилди, у Иброҳим ибн Муҳаммад ибнул-Мунташирдан, у Қайс ибн Муслимдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У зот «Жума жамоат билан ҳар бир мусулмонга вожиб бўлган ҳақдир, тўрт кишидан бошқа: қарам бўлган қул, ёки аёл, ёки бола, ёки касал» дедилар. Абу Довуд деди: Ториқ ибн Шиҳоб Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрган, лекин у зотдан бирор нарса эшитмаган.