حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَنَّ زَيْدَ بْنَ حُبَابٍ، حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ - رضى الله عنهما - عَلَيْهِمَا قَمِيصَانِ أَحْمَرَانِ يَعْثُرَانِ وَيَقُومَانِ فَنَزَلَ فَأَخَذَهُمَا فَصَعِدَ بِهِمَا الْمِنْبَرَ ثُمَّ قَالَ " صَدَقَ اللَّهُ { إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلاَدُكُمْ فِتْنَةٌ } رَأَيْتُ هَذَيْنِ فَلَمْ أَصْبِرْ " . ثُمَّ أَخَذَ فِي الْخُطْبَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Алў ривоят қилди: Зайд ибн Ҳубоб уларга ривоят қилди, бизга Ҳусайн ибн Воқид ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Бурайда ривоят қилди, у отасидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга хутба қилаётган эди, шу пайт Ҳасан ва Ҳусайн розияллаҳу анҳумо — иккаласида икки қизил кўйлак бўлиб — қоқилиб-йиқилиб, туриб келишарди. У (минбардан) тушиб уларни олди ва улар билан минбарга кўтарилди, сўнг деди: «Аллаҳ рост айтди: ‹Албатта, мол-мулкингиз ва фарзандларингиз синовдир.› Мен бу икковини кўриб сабр қила олмадим.» Сўнг хутбага киришди.