حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ عَطِيَّةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، جَمِيعًا عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ، الأَذَانَ وَيُوتِرَ الإِقَامَةَ . زَادَ حَمَّادٌ فِي حَدِيثِهِ إِلاَّ الإِقَامَةَ .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ва Абдурраҳмон ибн ал-Муборак ривоят қилдилар. Улар дедилар: Бизга Ҳаммод Симок ибн Атийядан ривоят қилди. (ҳ) Ва бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Вуҳайб, иккалалари Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анасдан ривоят қилдилар. У деди: Билол азонни жуфт, иқоматни тоқ қилишга буюрилди. Ҳаммод ўз ҳадисида: «Иқоматдан ташқари» деб қўшди.
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، مِثْلَ حَدِيثِ وُهَيْبٍ . قَالَ إِسْمَاعِيلُ فَحَدَّثْتُ بِهِ، أَيُّوبَ فَقَالَ إِلاَّ الإِقَامَةَ .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, бизга Исмоил Холид ал-Ҳаззодан, у Абу Қилобадан, у Анасдан Вуҳайбнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилди. Исмоил деди: Мен буни Айюбга ривоят қилдим, у: «Иқоматдан ташқари» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ، يُحَدِّثُ عَنْ مُسْلِمٍ أَبِي الْمُثَنَّى، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ إِنَّمَا كَانَ الأَذَانُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ وَالإِقَامَةُ مَرَّةً مَرَّةً غَيْرَ أَنَّهُ يَقُولُ قَدْ قَامَتِ الصَّلاَةُ قَدْ قَامَتِ الصَّلاَةُ فَإِذَا سَمِعْنَا الإِقَامَةَ تَوَضَّأْنَا ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الصَّلاَةِ . قَالَ شُعْبَةُ وَلَمْ أَسْمَعْ مِنْ أَبِي جَعْفَرٍ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди: Мен Абу Жаъфарнинг Муслим Абул-Мусаннодан, у Ибн Умардан ривоят қилаётганини эшитдим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида азон икки-икки марта, иқомат эса бир-бир марта эди, фақат у: Қод қоматис-солаҳ, қод қоматис-солаҳ, дер эди. Биз иқоматни эшитганимизда таҳорат олиб, сўнг намозга чиқар эдик. Шуъба деди: Мен Абу Жаъфардан шу ҳадисдан бошқасини эшитмадим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، - يَعْنِي الْعَقَدِيَّ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، مُؤَذِّنِ مَسْجِدِ الْعُرْيَانِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْمُثَنَّى، مُؤَذِّنَ مَسْجِدِ الأَكْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، وَسَاقَ الْحَدِيثَ
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Абу Омир — яъни ал-Ақадий Абдулмалик ибн Амр — ривоят қилди, бизга Шуъба Абу Жаъфардан, ал-Урён масжидининг муаззинидан ривоят қилди. У деди: Мен Абул-Мусаннонинг, ал-Акбар масжидининг муаззинининг шундай деяётганини эшитдим: Мен Ибн Умарни эшитдим. Ва ҳадисни давом эттирди.