حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ النِّدَاءَ اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ إِلاَّ حَلَّتْ لَهُ الشَّفَاعَةُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Али ибн Айёш ривоят қилди, бизга Шуайб ибн Абу Ҳамза ривоят қилди, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Ким нидони (азонни) эшитганда: ‹Аллаҳумма робба ҳазиҳид-даъватит-таммати вас-салатил-қоима, ати Муҳаммаданил-василата вал-фазила, вабъасъҳу мақоман маҳмуданил-лази ваъадтаҳ› деса, унга Қиёмат кунида шафоат ҳалол бўлади.»