حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْمُهَاجِرِ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، قَالَ كُنَّا مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي الْمَسْجِدِ فَخَرَجَ رَجُلٌ حِينَ أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ لِلْعَصْرِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Иброҳим ибн ал-Муҳожирдан, у Абуш-Шаъсодан ривоят қилди. У айтди: «Биз Абу Ҳурайра билан масжидда эдик. Муаззин аср азонини айтганда бир киши чиқиб кетди. Шунда Абу Ҳурайра: ‹Буниси эса Абул-Қосим алайҳис-саломга осий бўлибди› деди.»