حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ غَانِمٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ عَبْدٍ الْمَعَافِرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " ثَلاَثَةٌ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُمْ صَلاَةً مَنْ تَقَدَّمَ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ وَرَجُلٌ أَتَى الصَّلاَةَ دِبَارًا " . وَالدِّبَارُ أَنْ يَأْتِيَهَا بَعْدَ أَنْ تَفُوتَهُ " وَرَجُلٌ اعْتَبَدَ مُحَرَّرَهُ " .
Бизга Қаънабий ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Умар ибн Ғоним Абдурраҳмон ибн Зиёддан, у Имрон ибн Абд Маофирийдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дер эди: «Уч (тоифа) киши борки, Аллаҳ улардан намозни қабул қилмайди: ўзини хуш кўрмаган қавмга имомлик қилган киши, намозга кечикиб келган киши.» Дибор — уни ўзидан ўтиб кетганидан кейин келишидир. «Ва озод қилган (қулини) қайтадан қул қилиб олган киши.»