Намозда исбол (либосни судраш)

Namoz kitobi · 2 ҳадис

باب الإِسْبَالِ فِي الصَّلاَةِ

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ مَنْ أَسْبَلَ إِزَارَهُ فِي صَلاَتِهِ خُيَلاَءَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي حِلٍّ وَلاَ حَرَامٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا جَمَاعَةٌ عَنْ عَاصِمٍ مَوْقُوفًا عَلَى ابْنِ مَسْعُودٍ مِنْهُمْ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَحَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَأَبُو الأَحْوَصِ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ‏.‏

Бизга Зайд ибн Ахзам ривоят қилди, бизга Абу Довуд ривоят қилди, у Абу Авонадан, у Осимдан, у Абу Усмондан, у Ибн Масъуддан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деяётганини эшитдим: «Ким намозида изорини такаббурлик билан осилтириб қўйса, у Аллаҳнинг ҳалолида ҳам, ҳаромида ҳам эмас». Абу Довуд деди: Буни бир жамоа Осимдан Ибн Масъудга мавқуф (тўхтатилган) ҳолда ривоят қилдилар, улар орасида Ҳаммод ибн Салама, Ҳаммод ибн Зайд, Абул Аҳвас ва Абу Муовия бор.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يُصَلِّي مُسْبِلاً إِزَارَهُ إِذْ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اذْهَبْ فَتَوَضَّأْ ‏"‏ ‏.‏ فَذَهَبَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَتَوَضَّأْ ‏"‏ ‏.‏ فَذَهَبَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ أَمَرْتَهُ أَنَّ يَتَوَضَّأَ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ مُسْبِلٌ إِزَارَهُ وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لاَ يَقْبَلُ صَلاَةَ رَجُلٍ مُسْبِلٍ إِزَارَهُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абон ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Абу Жаъфардан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Бир киши изорини осилтириб намоз ўқиётган эди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Бор, таҳорат ол» деди. У бориб таҳорат олди, сўнг келди. Кейин яна: «Бор, таҳорат ол» деди. У бориб таҳорат олди, сўнг келди. Шунда бир киши унга: «Ё Расулуллаҳ, нима учун унга таҳорат олишни буюрдингиз?» деди. У деди: «Чунки у изорини осилтирган ҳолда намоз ўқиётган эди, Аллаҳ таоло эса изорини осилтирувчи кишининг намозини қабул қилмайди».