حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ هَانِئٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ مَحْمُودٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَدُفِعْنَا إِلَى السَّوَارِي فَتَقَدَّمْنَا وَتَأَخَّرْنَا فَقَالَ أَنَسٌ كُنَّا نَتَّقِي هَذَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор, бизга Абдурраҳмон, бизга Суфён, Яҳё ибн Ҳониъдан, у Абдулҳамид ибн Маҳмуддан ривоят қилдики, у деди: Жума куни Анас ибн Молик билан бирга намоз ўқидим. Бизни устунлар томон суриб қўйишди. Шу сабабли олдинга ҳам, орқага ҳам силжидик. Шунда Анас деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида бундан сақланардик.