باب فِي سَتْرِ الْمَيِّتِ عِنْدَ غَسْلِهِ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أُخْبِرْتُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تُبْرِزْ فَخِذَكَ وَلاَ تَنْظُرَنَّ إِلَى فَخِذِ حَىٍّ وَلاَ مَيِّتٍ " .
Бизга Али ибн Саҳл ар-Ромлий ривоят қилди, бизга Ҳажжож Ибн Журайждан ривоят қилди. У айтди: Менга Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Осим ибн Замрадан, у Алидан хабар берилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сонни очиб қўйма ва на тирикнинг, на ўликнинг сонига қарама» дедилар.
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبَّادٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ لَمَّا أَرَادُوا غَسْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالُوا وَاللَّهِ مَا نَدْرِي أَنُجَرِّدُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ثِيَابِهِ كَمَا نُجَرِّدُ مَوْتَانَا أَمْ نُغَسِّلُهُ وَعَلَيْهِ ثِيَابُهُ فَلَمَّا اخْتَلَفُوا أَلْقَى اللَّهُ عَلَيْهِمُ النَّوْمَ حَتَّى مَا مِنْهُمْ رَجُلٌ إِلاَّ وَذَقْنُهُ فِي صَدْرِهِ ثُمَّ كَلَّمَهُمْ مُكَلِّمٌ مِنْ نَاحِيَةِ الْبَيْتِ لاَ يَدْرُونَ مَنْ هُوَ أَنِ اغْسِلُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ ثِيَابُهُ فَقَامُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَغَسَلُوهُ وَعَلَيْهِ قَمِيصُهُ يَصُبُّونَ الْمَاءَ فَوْقَ الْقَمِيصِ وَيُدَلِّكُونَهُ بِالْقَمِيصِ دُونَ أَيْدِيهِمْ وَكَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ لَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا غَسَّلَهُ إِلاَّ نِسَاؤُهُ .
Бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама Муҳаммад ибн Ишоқдан ривоят қилди, менга Яҳё ибн Аббод отаси Аббод ибн Абдуллаҳ ибнуз-Зубайрдан ривоят қилди. У айтди: Мен Оишани шундай деганини эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни ғасл қилмоқчи бўлганларида, улар айтдилар: Аллаҳга қасамки, биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ўликларимизни ечгандек кийимларидан ечамизми ёки кийимлари устидан ғасл қиламизми — билмаймиз. Улар ихтилоф қилганларида, Аллаҳ уларнинг устига уйқу солди, ҳатто улардан ҳар бирининг ияги кўкрагига тегди. Сўнг уйнинг бир томонидан ким эканини билмаган бир гапирувчи уларга гапирди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кийимлари устидан ғасл қилинглар. Шунда улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга турдилар ва у кишини кўйлаклари устидан ғасл қилдилар; кўйлак устидан сув қуйиб, қўллари билан эмас, кўйлак билан у кишини ишқалардилар. Оиша шундай дерди: Агар ишимни олдиндан билганимда (қайтариб), уни фақат аёлларигина ғасл қиларди.