باب التَّكْبِيرِ عَلَى الْجَنَازَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِقَبْرٍ رَطْبٍ فَصَفُّوا عَلَيْهِ وَكَبَّرَ عَلَيْهِ أَرْبَعًا . فَقُلْتُ لِلشَّعْبِيِّ مَنْ حَدَّثَكَ قَالَ الثِّقَةُ مَنْ شَهِدَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилди, у айтди: Бизга Ибн Идрис хабар берди, у айтди: Мен Абу Исъҳоқдан эшитдим, у аш-Шаъбийдан ривоят қилиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам янги (қўйилган) бир қабр ёнидан ўтдилар. Шунда (саҳобалар) унга саф тортдилар ва у зот унга тўрт такбир айтдилар. Мен аш-Шаъбийга: «Сенга ким ривоят қилди?» дедим. У: «Унга гувоҳ бўлган ишончли киши — Абдуллаҳ ибн Аббос», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ زَيْدٌ - يَعْنِي ابْنَ أَرْقَمَ - يُكَبِّرُ عَلَى جَنَائِزِنَا أَرْبَعًا وَإِنَّهُ كَبَّرَ عَلَى جَنَازَةٍ خَمْسًا فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكَبِّرُهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَأَنَا لِحَدِيثِ ابْنِ الْمُثَنَّى أَتْقَنُ .
Бизга Абу ал-Валид ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у Шуъбадан, у Амр ибн Муррадан, у Ибн Абу Лайладан ривоят қилиб, у айтди: Зайд — яъни Ибн Арқам — жанозаларимизга тўрт такбир айтар эди. Бир жанозага эса беш такбир айтди. Мен ундан сўрадим. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай (беш) такбир айтар эдилар», деди. Абу Довуд айтди: Мен Ибн ал-Мусаннонинг ҳадисига кўпроқ ишонаман.