حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَوْفٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ عَلَى جَنَازَةٍ فَقَرَأَ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَقَالَ إِنَّهَا مِنَ السُّنَّةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, у Саъд ибн Иброҳимдан, у Талҳа ибн Абдуллаҳ ибн Авфдан ривоят қилиб, у айтди: Мен Ибн Аббос билан бирга бир жанозага (жаноза намози) ўқидим. У Фотиҳатул Китобни (Фотиҳа сурасини) ўқиди ва: «Албатта бу суннатдандир», деди.