باب فِي الرَّجُلِ يَقُولُ فِي الْبَيْعِ لاَ خِلاَبَةَ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَجُلاً، ذَكَرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ يُخْدَعُ فِي الْبَيْعِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا بَايَعْتَ فَقُلْ لاَ خِلاَبَةَ " . فَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا بَايَعَ يَقُولُ لاَ خِلاَبَةَ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у ибн Умардан ривоят қилдики, бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга савдода алданишини эслатди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Савдо қилганингда: ‹Алдаш йўқ› деб айт», дедилар. Шундан кейин у киши савдо қилганида: «Алдаш йўқ», дерди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَرُزِّيُّ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ أَبُو ثَوْرٍ الْكَلْبِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - قَالَ مُحَمَّدٌ عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ - أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَبْتَاعُ وَفِي عُقْدَتِهِ ضَعْفٌ فَأَتَى أَهْلُهُ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ احْجُرْ عَلَى فُلاَنٍ فَإِنَّهُ يَبْتَاعُ وَفِي عُقْدَتِهِ ضَعْفٌ فَدَعَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَنَهَاهُ عَنِ الْبَيْعِ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي لاَ أَصْبِرُ عَنِ الْبَيْعِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ كُنْتَ غَيْرَ تَارِكٍ الْبَيْعَ فَقُلْ هَاءَ وَهَاءَ وَلاَ خِلاَبَةَ " . قَالَ أَبُو ثَوْرٍ عَنْ سَعِيدٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ал-Аруззий ва Иброҳим ибн Холид Абу Савр ал-Калбий — мазмунан — ривоят қилдилар. Улар дедилар: Бизга Абдулваҳҳоб — Муҳаммад: Абдулваҳҳоб ибн Ато деди — ривоят қилди, бизга Саъид Қатодадан, у Анас ибн Моликдан хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида бир киши савдо қилар эди, бироқ унинг ақлида заифлик бор эди. Унинг аҳли Аллаҳнинг набийси соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: «Эй Аллаҳнинг набийси, фалончига ҳажр қилинг (савдодан тўсинг), зеро у савдо қилади, лекин ақлида заифлик бор», дедилар. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни чақириб, савдодан қайтардилар. У: «Эй Аллаҳнинг набийси, мен савдосиз сабр қила олмайман», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Агар савдони тарк этмайдиган бўлсанг, ‹Мана бер, мана ол, алдаш йўқ› деб айт», дедилар. Абу Савр Саъиддан деди.