باب الْحُكْمِ بَيْنَ أَهْلِ الذِّمَّةِ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ { فَإِنْ جَاءُوكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ } فَنُسِخَتْ قَالَ { فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ } .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ал-Марвазий, менга Али ибн Ҳусайн отасидан, у Язид ан-Наҳвийдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У: «Агар улар сенга келсалар, улар орасида ҳукм қил ёки улардан юз ўгир» (ояти) насх қилинди, деди. У: «Улар орасида Аллаҳ нозил қилган нарса билан ҳукм қил» (деб нозил қилинди), деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { فَإِنْ جَاءُوكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ } { وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ } الآيَةَ قَالَ كَانَ بَنُو النَّضِيرِ إِذَا قَتَلُوا مِنْ بَنِي قُرَيْظَةَ أَدَّوْا نِصْفَ الدِّيَةِ وَإِذَا قَتَلَ بَنُو قُرَيْظَةَ مِنْ بَنِي النَّضِيرِ أَدَّوْا إِلَيْهِمُ الدِّيَةَ كَامِلَةً فَسَوَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمْ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий, бизга Муҳаммад ибн Салама Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Довуд ибн Ҳусайндан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Бу оят: «Агар улар сенга келсалар, улар орасида ҳукм қил ёки улардан юз ўгир», «Агар ҳукм қилсанг, улар орасида адолат билан ҳукм қил» (ояти) нозил бўлганда, деди: Бану Назир Бану Қурайзадан бировни ўлдирсалар, диянинг ярмини тўлардилар. Бану Қурайза Бану Назирдан бировни ўлдирсалар, уларга дияни тўлиқ тўлардилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улар орасини тенг қилдилар.