باب فِي أَكْلِ لُحُومِ الْخَيْلِ
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَيْبَرَ عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ وَأَذِنَ لَنَا فِي لُحُومِ الْخَيْلِ .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, Амр ибн Динордан, Муҳаммад ибн Алидан, Жобир ибн Абдуллаҳдан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар куни бизни эшаклар гўштидан қайтардилар ва отлар гўштига бизга изн бердилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ ذَبَحْنَا يَوْمَ خَيْبَرَ الْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيرَ فَنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْبِغَالِ وَالْحَمِيرِ وَلَمْ يَنْهَنَا عَنِ الْخَيْلِ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, Абуз-Зубайрдан, Жобир ибн Абдуллаҳдан, у деди: Биз Хайбар куни отларни, хачирларни ва эшакларни сўйдик. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни хачирлар ва эшаклардан қайтардилар ва бизни отлардан қайтармадилар.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ شَبِيبٍ، وَحَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ، قَالَ حَيْوَةُ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الْخَيْلِ وَالْبِغَالِ وَالْحَمِيرِ - زَادَ حَيْوَةُ - وَكُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لاَ بَأْسَ بِلُحُومِ الْخَيْلِ وَلَيْسَ الْعَمَلُ عَلَيْهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا مَنْسُوخٌ قَدْ أَكَلَ لُحُومَ الْخَيْلِ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمُ ابْنُ الزُّبَيْرِ وَفَضَالَةُ بْنُ عُبَيْدٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَسْمَاءُ ابْنَةُ أَبِي بَكْرٍ وَسُوَيْدُ بْنُ غَفَلَةَ وَعَلْقَمَةُ وَكَانَتْ قُرَيْشٌ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَذْبَحُهَا .
Бизга Саид ибн Шабиб ва Ҳайва ибн Шурайҳ ал-Ҳимсий ривоят қилди. Ҳайва айтди: Бизга Бақийя ривоят қилди, Савр ибн Язиддан, Солиҳ ибн Яҳё ибн Миқдом ибн Маъдикарибдан, отасидан, бобосидан, Холид ибн Валиддан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам отлар, хачирлар ва эшаклар гўштини ейишдан қайтардилар — Ҳайва қўшимча қилди — ва йиртқичлардан тиши (қийиғи) бўлган ҳар бир ҳайвонни ҳам. Абу Довуд айтди: Бу Моликнинг сўзидир. Абу Довуд айтди: Отлар гўштида зарар йўқ, лекин амал унга эмас. Абу Довуд айтди: Бу мансухдир (бекор қилинган), Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан бир жамоа отлар гўштини еганлар, улар орасида Ибн Зубайр, Фазола ибн Убайд, Анас ибн Молик, Асмо бинти Абу Бакр, Сувайд ибн Ғафала ва Алқама бор. Қурайшликлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида уларни сўяр эдилар.