حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ صُبَيْحٍ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ شَرِيكٍ الْمَكِّيَّ - عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَأْكُلُونَ أَشْيَاءَ وَيَتْرُكُونَ أَشْيَاءَ تَقَذُّرًا فَبَعَثَ اللَّهُ تَعَالَى نَبِيَّهُ وَأَنْزَلَ كِتَابَهُ وَأَحَلَّ حَلاَلَهُ وَحَرَّمَ حَرَامَهُ فَمَا أَحَلَّ فَهُوَ حَلاَلٌ وَمَا حَرَّمَ فَهُوَ حَرَامٌ وَمَا سَكَتَ عَنْهُ فَهُوَ عَفْوٌ وَتَلاَ { قُلْ لاَ أَجِدُ فِيمَا أُوحِيَ إِلَىَّ مُحَرَّمًا } إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Довуд ибн Субайҳ ривоят қилди, бизга Фадл ибн Дукайн ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни ибн Шарийк ал-Маккий — Амр ибн Дийнордан, у Абуш-Шаъсодан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Жоҳилият аҳли баъзи нарсаларни ер ва баъзи нарсаларни жирканиб тарк қилар эдилар. Бас, Аллаҳ таоло Ўз Набийсини юборди ва Ўз Китобини нозил қилди, ҳалолини ҳалол ва ҳаромини ҳаром қилди. Энди У ҳалол қилган нарса ҳалол, ҳаром қилган нарса ҳаром, сукут қилган нарса эса авф (кечирилган)дир. Ва У: «Айт: менга ваҳий қилинган нарсаларда ҳаром қилинган бирор нарса топмайман...» оятини охиригача тиловат қилди.