حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَحْيَى، عَنْ يَزِيدَ الأَعْوَرِ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ كِسْرَةً مِنْ خُبْزِ شَعِيرٍ فَوَضَعَ عَلَيْهَا تَمْرَةً وَقَالَ " هَذِهِ إِدَامُ هَذِهِ " .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Умар ибн Ҳафс ривоят қилди, бизга отам Муҳаммад ибн Абу Яҳёдан, у Язид ал-Аъвардан, у Юсуф ибн Абдуллаҳ ибн Саломдан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим, У арпа нонидан бир бўлак олиб, унинг устига бир дона хурмо қўйди ва: «Бу — бунинг қатиғи (нон билан ейиладигани)дир», деди.