Ипак чизиқ ва ипга рухсат

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَبُو عُمَرَ، مَوْلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ فِي السُّوقِ اشْتَرَى ثَوْبًا شَامِيًّا فَرَأَى فِيهِ خَيْطًا أَحْمَرَ فَرَدَّهُ فَأَتَيْتُ أَسْمَاءَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ يَا جَارِيَةُ نَاوِلِينِي جُبَّةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَأَخْرَجَتْ جُبَّةَ طَيَالِسَةَ مَكْفُوفَةَ الْجَيْبِ وَالْكُمَّيْنِ وَالْفَرْجَيْنِ بِالدِّيبَاجِ ‏.‏

Бизга Мусаддад, унга Исо ибн Юнус, унга ал-Муғийра ибн Зиёд, унга Абдуллаҳ Абу Умар — Асмо бинт Абу Бакрнинг озод қилинган қули — ривоят қилди. У деди: Ибн Умарни бозорда кўрдим, у шомий мато сотиб олди, унда қизил ип кўриб, уни қайтариб берди. Сўнг мен Асмонинг олдига келдим ва буни унга айтдим. У: «Эй чўри, менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг жуббасини узатиб бер», деди. Бас, ёқаси, икки енги ва икки этаги дибо (ипак) билан ҳошияланган таёлисо жуббасини чиқарди.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا خُصَيْفٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِنَّمَا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الثَّوْبِ الْمُصْمَتِ مِنَ الْحَرِيرِ فَأَمَّا الْعَلَمُ مِنَ الْحَرِيرِ وَسَدَى الثَّوْبِ فَلاَ بَأْسَ بِهِ ‏.‏

Бизга Ибн Нуфайл, унга Зуҳайр, унга Хусайф Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам фақат яхлит ипакдан бўлган кийимдан қайтарди; ипакдан бўлган нақш ва матонинг ипидан (аришидан) бўлса, унда зарари йўқ.