حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها بَيْنَا نَحْنُ جُلُوسٌ فِي بَيْتِنَا فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ قَالَ قَائِلٌ لأَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُقْبِلاً مُتَقَنِّعًا فِي سَاعَةٍ لَمْ يَكُنْ يَأْتِينَا فِيهَا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَ فَأُذِنَ لَهُ فَدَخَلَ .
Бизга Муҳаммад ибн Довуд ибн Суфён ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар хабар берди, у деди: Зуҳрий деди: Урва деди: Оиша розияллаҳу анҳо деди: Биз уйимизда куннинг қоқ пешинида ўтирган эдик. Бир киши Абу Бакр розияллаҳу анҳуга: «Мана, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам юзларини беркитган ҳолда, одатда келмайдиган вақтда келмоқдалар», деди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келдилар ва изн сўрадилар, унга изн берилди ва у кирди.