حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَشْعَثُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي خَوْفٍ الظُّهْرَ فَصَفَّ بَعْضَهُمْ خَلْفَهُ وَبَعْضَهُمْ بِإِزَاءِ الْعَدُوِّ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَانْطَلَقَ الَّذِينَ صَلَّوْا مَعَهُ فَوَقَفُوا مَوْقِفَ أَصْحَابِهِمْ ثُمَّ جَاءَ أُولَئِكَ فَصَلَّوْا خَلْفَهُ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَكَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعًا وَلأَصْحَابِهِ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ . وَبِذَلِكَ كَانَ يُفْتِي الْحَسَنُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ فِي الْمَغْرِبِ يَكُونُ لِلإِمَامِ سِتَّ رَكَعَاتٍ وَلِلْقَوْمِ ثَلاَثًا ثَلاَثًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَذَلِكَ قَالَ سُلَيْمَانُ الْيَشْكُرِيُّ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Ашъас Ҳасандан, у Абу Бакрадан ривоят қилди. У айтди: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хавфда пешин намозини ўқидилар. Бир қисмини орқаларида саф қилдилар, бир қисмини душманга рўбарў қўйдилар. Уларга икки ракъат ўқиб бердилар, сўнг салом бердилар. У киши билан ўқиганлар кетиб шерикларининг ўрнида туришди. Сўнг анавилар келиб у кишининг орқаларида ўқишди, у киши уларга ҳам икки ракъат ўқиб бердилар, сўнг салом бердилар. Шундай қилиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам учун тўрт ракъат, шериклари учун эса икки-иккитадан ракъат бўлди». Ҳасан шунга фатво берарди. Абу Довуд айтди: Шунингдек, шом намозида имом учун олти ракъат, қавм учун эса уч-учтадан бўлади. Абу Довуд айтди: Шунингдек, буни Яҳё ибн Абу Касир Абу Саламадан, у Жобирдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. Шунингдек, Сулаймон ал-Яшкурий Жобирдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шундай айтди.