حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَحُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، أَنَّ إِسْمَاعِيلَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، : أَنَّهَا ذَكَرَتِ النَّارَ فَبَكَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " مَا يُبْكِيكِ " . قَالَتْ : ذَكَرْتُ النَّارَ فَبَكَيْتُ، فَهَلْ تَذْكُرُونَ أَهْلِيكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " أَمَّا فِي ثَلاَثَةِ مَوَاطِنَ فَلاَ يَذْكُرُ أَحَدٌ أَحَدًا : عِنْدَ الْمِيزَانِ حَتَّى يَعْلَمَ أَيَخِفُّ مِيزَانُهُ أَوْ يَثْقُلُ، وَعِنْدَ الْكِتَابِ حِينَ يُقَالُ { هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ } حَتَّى يَعْلَمَ أَيْنَ يَقَعُ كِتَابُهُ أَفِي يَمِينِهِ أَمْ فِي شِمَالِهِ أَمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِهِ، وَعِنْدَ الصِّرَاطِ إِذَا وُضِعَ بَيْنَ ظَهْرَىْ جَهَنَّمَ " . قَالَ يَعْقُوبُ : عَنْ يُونُسَ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِهِ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ва Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилдиларки, Исмоил ибн Иброҳим уларга ривоят қилиб айтди: бизга Юнус ал-Ҳасандан, у Оишадан хабар берди. У (Оиша) дўзахни эслаб йиғлаб юборди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сени нима йиғлатяпти?» деди. У: «Дўзахни эсладим-да, йиғладим. Қиёмат куни ўз аҳлларингизни эслайсизларми?» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уч жойда эса ҳеч ким ҳеч кимни эсламайди: Мезон ҳузурида — то мезони енгил келадими ё оғир келадими, билгунча; китоб ҳузурида — ‹Мана, китобимни ўқинглар› дейилган пайтда, то китоби қаерга тушишини — ўнг томонигами, чап томонигами ёки орқасиданми, билгунча; ва Сирот ҳузурида — у жаҳаннамнинг ўртасига қўйилган пайтда», деди. Яъқуб айтди: Юнусдан, ва бу унинг ҳадисининг лафзидир.