حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، وَأَبُو بَكْرٍ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، عَنِ ابْنِ حُدَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَتْ لَهُ أُنْثَى فَلَمْ يَئِدْهَا وَلَمْ يُهِنْهَا وَلَمْ يُؤْثِرْ وَلَدَهُ عَلَيْهَا - قَالَ يَعْنِي الذُّكُورَ - أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ " . وَلَمْ يَذْكُرْ عُثْمَانُ يَعْنِي الذُّكُورَ .
Бизга Усмон ва Абу Бакр — Ибн Абу Шайбанинг икки ўғли — маъно бир хил — ривоят қилди, иккаласи айтди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, у Абу Молик ал-Ашжаийдан, у Ибн Ҳудайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Кимнинг қиз фарзанди бўлса-ю, уни (тириклайин) кўммаса, уни хор қилмаса ва ўғил фарзандини ундан устун қўймаса — (рови) айтди: яъни ўғилларни назарда тутди — Аллаҳ уни жаннатга киритади». Усмон «яъни ўғилларни» (сўзини) зикр қилмади.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي صَالِحٍ - عَنْ سَعِيدٍ الأَعْشَى، - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُكْمِلٍ الزُّهْرِيُّ - عَنْ أَيُّوبَ بْنِ بَشِيرٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ عَالَ ثَلاَثَ بَنَاتٍ فَأَدَّبَهُنَّ وَزَوَّجَهُنَّ وَأَحْسَنَ إِلَيْهِنَّ فَلَهُ الْجَنَّةُ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Холид ривоят қилди, бизга Суҳайл — яъни Ибн Абу Солиҳ — ривоят қилди, у Саид ал-Аъшодан — Абу Довуд айтди: у Саид ибн Абдурраҳмон ибн Мукмил аз-Зуҳрийдир — у Айюб ибн Башир ал-Ансорийдан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким учта қизни боқиб, уларни тарбияласа, уларни турмушга берса ва уларга яхшилик қилса, унга жаннат бордир».
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ بِمَعْنَاهُ قَالَ " ثَلاَثُ أَخَوَاتٍ أَوْ ثَلاَثُ بَنَاتٍ أَوْ بِنْتَانِ أَوْ أُخْتَانِ " .
Бизга Юсуф ибн Мусо ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Суҳайлдан шу иснод билан шунинг маъносида ривоят қилди. У деди: «Уч опа-сингил ёки уч қиз ёки икки қиз ёки икки опа-сингил».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا النَّهَّاسُ بْنُ قَهْمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي شَدَّادٌ أَبُو عَمَّارٍ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَا وَامْرَأَةٌ سَفْعَاءُ الْخَدَّيْنِ كَهَاتَيْنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . وَأَوْمَأَ يَزِيدُ بِالْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ " امْرَأَةٌ آمَتْ مِنْ زَوْجِهَا ذَاتُ مَنْصِبٍ وَجَمَالٍ حَبَسَتْ نَفْسَهَا عَلَى يَتَامَاهَا حَتَّى بَانُوا أَوْ مَاتُوا " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Наҳҳос ибн Қаҳм ривоят қилди. У айтди: менга Шаддод Абу Аммор ривоят қилди, у Авф ибн Молик ал-Ашжаийдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мен ва юзлари қорайган (ёноқлари сўлиб қолган) бир аёл қиёмат куни мана шу иккаласи кабимиз» — Язид ўрта бармоқ ва кўрсаткич бармоқ билан ишора қилди — «обрў-эътибор ва гўзаллик эгаси бўлган, эридан бева қолиб, ўзини етимларига (хизматга) бағишлаган, токи улар (уй-жойли бўлиб) ажраладиган ёки вафот этадиган аёл».