حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ، - يَعْنِي خَالِدَ بْنَ ذَكْوَانَ - عَنْ أَيُّوبَ بْنِ بُشَيْرِ بْنِ كَعْبٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ عَنَزَةَ أَنَّهُ قَالَ لأَبِي ذَرٍّ حَيْثُ سُيِّرَ مِنَ الشَّامِ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَكَ عَنْ حَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ إِذًا أُخْبِرَكَ بِهِ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ سِرًّا . قُلْتُ إِنَّهُ لَيْسَ بِسِرٍّ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَافِحُكُمْ إِذَا لَقِيتُمُوهُ قَالَ مَا لَقِيتُهُ قَطُّ إِلاَّ صَافَحَنِي وَبَعَثَ إِلَىَّ ذَاتَ يَوْمٍ وَلَمْ أَكُنْ فِي أَهْلِي فَلَمَّا جِئْتُ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ أَرْسَلَ إِلَىَّ فَأَتَيْتُهُ وَهُوَ عَلَى سَرِيرِهِ فَالْتَزَمَنِي فَكَانَتْ تِلْكَ أَجْوَدَ وَأَجْوَدَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Абул-Ҳусайн — яъни Холид ибн Заквон — Айюб ибн Бушайр ибн Каъб ал-Адавийдан, у Аназа қабиласидан бўлган бир кишидан хабар бердики, у Абу Заррга — Шомдан сургун қилинган жойида — деди: «Мен сендан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳадисларидан бир ҳадис ҳақида сўрамоқчиман». У деди: «Унда мен сенга уни хабар бераман, агар у сир бўлмаса». Мен: «Албатта, у сир эмас. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сизларни учратганларида қўл бериб кўришар эдиларми?» дедим. У деди: «Мен у зотни ҳеч қачон учратмадим, илло мендан қўл бериб кўришдилар. Бир куни менга (киши) жўнатдилар, мен аҳлимнинг олдида эмас эдим. Келганимда менга, у зот менга (киши) юборганликлари хабар қилинди. Мен у зотнинг олдиларига келдим, у зот каравотларида эдилар, мени бағирларига олдилар. Бу энг яхши, энг яхши (лаҳза) эди».