باب فِي قُبْلَةِ الْخَدِّ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ إِيَاسِ بْنِ دَغْفَلٍ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا نَضْرَةَ قَبَّلَ خَدَّ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга ал-Муътамир Иёс ибн Дағфалдан ривоят қилди, у деди: Мен Абу Назрани Ҳасан ибн Алийнинг — икковларига салом бўлсин — юзидан ўпганини кўрдим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَالِمٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ أَوَّلَ مَا قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَإِذَا عَائِشَةُ ابْنَتُهُ مُضْطَجِعَةٌ قَدْ أَصَابَتْهَا حُمَّى فَأَتَاهَا أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ لَهَا كَيْفَ أَنْتِ يَا بُنَيَّةُ وَقَبَّلَ خَدَّهَا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Солим ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Юсуф отасидан, у Абу Исъҳоқдан, у Барўдан ривоят қилди, у деди: Мен Абу Бакр билан, у Мадинага эндигина келган пайтда, кирдим. Шу пайт унинг қизи Оиша ётган эди, унга иситма тушган эди. Абу Бакр унинг олдига келди ва унга: «Қалайсан, эй қизгинам?» деди ва унинг юзидан ўпди.