حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ، - رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ - قَالَ بَيْنَمَا هُوَ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ وَكَانَ فِيهِ مِزَاحٌ بَيْنَا يُضْحِكُهُمْ فَطَعَنَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي خَاصِرَتِهِ بِعُودٍ فَقَالَ أَصْبِرْنِي . فَقَالَ " اصْطَبِرْ " . قَالَ إِنَّ عَلَيْكَ قَمِيصًا وَلَيْسَ عَلَىَّ قَمِيصٌ . فَرَفَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ قَمِيصِهِ فَاحْتَضَنَهُ وَجَعَلَ يُقَبِّلُ كَشْحَهُ قَالَ إِنَّمَا أَرَدْتُ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ .
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Холид Ҳусайндан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан, у Усайд ибн Ҳузайрдан — ансорлардан бўлган бир киши — хабар берди, у деди: У киши қавмга сўзлаб ўтирган эди, унда ҳазил бор эди, уларни кулдириб турарди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг белига бир таёқ билан туртди. У: «Мендан қасос ол!» деди. У соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қасос ол», деди. У: «Сизнинг устингизда кўйлак бор, менинг устимда эса кўйлак йўқ», деди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз кўйлагини кўтарди, у эса уни қучоқлаб, унинг бели ёнидан ўпа бошлади ва: «Мен фақат шуни истагандим, эй Расулуллаҳ», деди.