حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ أَبِي هِلاَلٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيَّ حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ قَالَ كَلِمَاتٌ لاَ يَتَكَلَّمُ بِهِنَّ أَحَدٌ فِي مَجْلِسِهِ عِنْدَ قِيَامِهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ إِلاَّ كُفِّرَ بِهِنَّ عَنْهُ وَلاَ يَقُولُهُنَّ فِي مَجْلِسِ خَيْرٍ وَمَجْلِسِ ذِكْرٍ إِلاَّ خُتِمَ لَهُ بِهِنَّ عَلَيْهِ كَمَا يُخْتَمُ بِالْخَاتَمِ عَلَى الصَّحِيفَةِ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: Менга Амр хабар бердики, Саид ибн Абу Ҳилол унга ривоят қилди, Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурий унга Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Осдан ривоят қилдики, у деди: Шундай калималар борки, ҳеч ким ўз мажлисида туриш вақтида уларни уч марта айтмаса, улар билан ўша мажлисдаги (хатолари) кечирилмасдан қолмайди. Ва ким уларни яхшилик мажлисида ва зикр мажлисида айтса, саҳифага муҳр босилганидек, унга улар билан муҳр босилади (хайрли якунланади): «Субҳонакаллаҳумма ва биҳамдик, ло илаҳа илла анта, астағфирука ва атубу илайк.»
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ قَالَ عَمْرٌو وَحَدَّثَنِي بِنَحْوِ، ذَلِكَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرٍو عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: Амр деди: Ва менга шунга ўхшашини Абдурраҳмон ибн Абу Амр ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан худди шундай ривоят қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ الْجَرْجَرَائِيُّ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - أَنَّ عَبْدَةَ بْنَ سُلَيْمَانَ، أَخْبَرَهُمْ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي هَاشِمٍ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ بِأَخَرَةٍ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَقُومَ مِنَ الْمَجْلِسِ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ " . فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ لَتَقُولُ قَوْلاً مَا كُنْتَ تَقُولُهُ فِيمَا مَضَى . قَالَ " كَفَّارَةٌ لِمَا يَكُونُ فِي الْمَجْلِسِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ал-Жаржароий ва Усмон ибн Абу Шайба — маъно бир — ривоят қилиб, Абда ибн Сулаймон уларга Ҳажжож ибн Динордан, у Абу Ҳошимдан, у Абул Олиядан, у Абу Барза ал-Асламийдан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кейинги даврларда мажлисдан турмоқчи бўлганларида шундай дердилар: «Субҳонакаллаҳумма ва биҳамдик, ашҳаду ан ло илаҳа илла анта, астағфирука ва атубу илайк.» Шунда бир киши: «Ё Расулуллаҳ, сиз аввал айтмаган бир сўзни айтаяпсиз», деди. У зот: «Бу мажлисда бўладиган (хатолар) учун каффоратдир», дедилар.