حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رضى الله عنه ضَرَبَ ابْنًا لَهُ تَكَنَّى أَبَا عِيسَى وَأَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ تَكَنَّى بِأَبِي عِيسَى فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَمَا يَكْفِيكَ أَنْ تُكَنَّى بِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَنَّانِي فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ وَإِنَّا فِي جَلْجَلَتِنَا فَلَمْ يَزَلْ يُكْنَى بِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ حَتَّى هَلَكَ .
Бизга Ҳорун ибн Зайд ибн Абуз-Зарқо ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Саъд Зайд ибн Асламдан, у отасидан ривоят қилди: Умар ибн Хаттоб розияллаҳу анҳу ўзини Абу Ийсо деб куня қилиб олган ўғлини урди. Ва Муғийра ибн Шуъба ҳам ўзини Абу Ийсо деб куня қилиб олган эди. Умар унга: «Абу Абдуллаҳ деб куня олиш сенга кифоя қилмайдими?» деди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга шу куняни берган» деди. Умар: «Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдинги ва кейинги гуноҳлари кечирилган, биз эса ўз ғавғомиз ичидамиз» деди. Сўнг у ўлгунча Абу Абдуллаҳ деб куня қилинаверди.