حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ ذَوْدٍ صَدَقَةٌ وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوَاقٍ صَدَقَةٌ وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ صَدَقَةٌ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилиб айтди: Мен Молик ибн Анасга Амр ибн Яҳё ал-Мозинийдан, у отасидан ўқиб эшиттирдим, у айтди: Мен Абу Саъид ал-Худрийнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Беш туядан камида закот йўқ, беш уқиядан (кумуш ўлчовидан) камида закот йўқ ва беш васқдан (ғалла ўлчовидан) камида закот йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا إِدْرِيسُ بْنُ يَزِيدَ الأَوْدِيُّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ الْجَمَلِيِّ، عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ الطَّائِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، يَرْفَعُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ زَكَاةٌ " . وَالْوَسْقُ سِتُّونَ مَخْتُومًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو الْبَخْتَرِيِّ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ .
Бизга Айюб ибн Муҳаммад ар-Роққий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, бизга Идрис ибн Язид ал-Авдий ривоят қилди, у Амр ибн Мурра ал-Жамалийдан, у Абул Бахтарий ат-Тоийдан, у Абу Саъид ал-Худрийдан ривоят қилиб, уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга кўтариб айтди: «Беш васқдан камида закот йўқ». Васқ — олтмиш махтум (ўлчов)дир. Абу Довуд айтди: Абул Бахтарий Абу Саъиддан эшитмаган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ بْنِ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ الْوَسْقُ سِتُّونَ صَاعًا مَخْتُومًا بِالْحَجَّاجِيِّ .
Бизга Муҳаммад ибн Қудома ибн Аъян ривоят қилди, бизга Жарийр Муғийрадан, у Иброҳиймдан ривоят қилди. У деди: Васқ Ҳажжожий ўлчови билан муҳрланган олтмиш сўдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا صُرَدُ بْنُ أَبِي الْمَنَازِلِ، قَالَ سَمِعْتُ حَبِيبًا الْمَالِكِيَّ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ يَا أَبَا نُجَيْدٍ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونَنَا بِأَحَادِيثَ مَا نَجِدُ لَهَا أَصْلاً فِي الْقُرْآنِ . فَغَضِبَ عِمْرَانُ وَقَالَ لِلرَّجُلِ أَوَجَدْتُمْ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا دِرْهَمٌ وَمِنْ كُلِّ كَذَا وَكَذَا شَاةً شَاةٌ وَمِنْ كُلِّ كَذَا وَكَذَا بَعِيرًا كَذَا وَكَذَا أَوَجَدْتُمْ هَذَا فِي الْقُرْآنِ قَالَ لاَ . قَالَ فَعَنْ مَنْ أَخَذْتُمْ هَذَا أَخَذْتُمُوهُ عَنَّا وَأَخَذْنَاهُ عَنْ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرَ أَشْيَاءَ نَحْوَ هَذَا .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ал-Ансорий ривоят қилди, бизга Сурад ибн Аби-л-Манозил ривоят қилди. У деди: Мен Ҳабийб ал-Моликийни эшитдим, у деди: Бир киши Имрон ибн Ҳусайнга: «Эй Абу Нужайд, сизлар бизга Қуръанда асли йўқ ҳадисларни сўзлаб берасизлар», деди. Шунда Имрон ғазабланди ва ўша кишига деди: «Ҳар қирқ дирҳамда бир дирҳам, ҳар шунча қўйда бир қўй, ҳар шунча туяда шунча (закот) борлигини Қуръанда топдингми?» У: «Йўқ», деди. У деди: «Бундай нарсани Қуръанда топдингми?» У: «Йўқ», деди. У деди: «Унда буни кимдан олдингиз? Буни биздан олдингиз, биз эса уни Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васалламдан олдик». Ва у шунга ўхшаш нарсаларни зикр қилди.